Snertweer

Geboren in de herfst heb ik wel iets met dat seizoen. Wandelen door een herfstbos, laag zonnetje, knisperende kleurrijke bladeren, kastanjes, paddenstoelen… ik kan er heel blij van worden. Toch heb ik ook moeite met de herfst. Als ik totaal verregend aankom op mijn werk bijvoorbeeld.

Mijn collega’s schrikken zich een hoedje als ik binnenkom. Niet alleen omdat ik er ingepakt in mijn regenkleding met een capuchon strak om mijn hoofd uitzie als een crimineel, mijn chagrijnige blik belooft ook weinig goeds. Ze proberen niet te lachen, want ze weten dat daarmee risico lopen op een uithaal.

Ja, de herfst is leuk maar de regen en kou vind ik minder. Na een fietstocht door de striemende regen en wind loop ik het liefst regelrecht naar boven om op te warmen in een heet bad. Gelukkig begrijpt mijn baas dat, ze kent me langer dan vandaag, en stuurt me onmiddellijk door naar onze mooiste kamer, de trouwsuite. De kamer met bubbelbad. Ik krijg een half uur.

BubbelsIn het warme water kom ik langzaam bij. Mijn lichaam warmt op en ik ben de fietstocht bijna vergeten. Na een kwartiertje stap ik uit het bad en trek mijn werkkleding aan. Als ik naar beneden loop en me meld in de keuken, staat de kok klaar met een kommetje soep en een stuk brood. En een glimlach. Ik kan nu ook weer lachen.

Net als ik de soep op heb, komt mijn baas binnen. ‘Zo Nikki. Je bent er weer, zie ik?’ Ik kijk haar glimlachend aan en knik dankbaar. ‘Goed zo. Begin maar met de badkamer van de trouwsuite.’ Iedereen in de keuken barst in lachen uit.

Oh ja. Ik mag mijn eigen troep opruimen. Bijna vergeten. Ik zet mijn kommetje neer en ga aan de slag. Het gaat wel weer.

NikkiMeer lezen van Kamermeisje Nikki?
Volg @HetKamermeisje op Twitter.
Of like Het Kamermeisje op Facebook.