Voorjaarskriebels

Terwijl de eerste echte rokjesdag dit jaar op zich laat wachten, draag ik op mijn werk altijd een rok. Dat hoort nu eenmaal bij de bedrijfskleding. Ik zag wel dat de hulpkok altijd naar me keek, maar dat er ook echt iets zou opbloeien tussen ons… Nee, dat had ik niet zien aankomen.

Voorjaar_vlinderMeestal zijn we alleen maar keihard aan het werk in het hotel. Maar soms vinden we tijd voor een korte pauze. Vaak zijn we blij dat we even rust hebben en drinken zwijgend een kop koffie. Maar soms hebben we ook veel lol samen.

Het is mij opgevallen dat die leuke momenten vaker voorkomen als het voorjaar wordt. Iedereen ontwaakt uit een lange winterslaap, we kunnen weer naar buiten tijdens onze pauzes, waar het zonnetje schijnt, de bloemetjes bloeien en vlinders dartelen.

De hele winter had ik wel gezien hoe de hulpkok me vaak van top tot teen bekeek als ik de keuken binnenkwam, en misschien voelde ik de kriebels ook wel als onze blikken elkaar kruisten, maar met de komst van het voorjaar neemt de spanning tussen ons alleen maar toe.

Laatst stonden we alleen buiten. De rokers waren alweer naar binnen gegaan en wij leunden nog wat tegen de muur. Starend in de verte, even niet goed wetend wat te zeggen of te doen. Per ongeluk raken onze armen elkaar. Ik draai mijn hoofd en kijk hem in zijn mooie ogen. BAM. Daar is de vonk. We kussen elkaar direct hartstochtelijk en bewegen al zoenend richting de personeelsingang.

Eenmaal binnen vallen we met de deur de donkere voorraadkamer in en gaan daar gepassioneerd verder. Tot plots de deur openslaat, het licht aangaat en de hotelmanager met haar handen vol dozen binnenkomt. Na de eerste schok herstelt ze zich en begint te glimlachen. ‘Niet in de kamers’, zegt ze en trekt de deur weer achter zich dicht.

Vijf minuten later fatsoeneren we onze kleren en gaan een voor een naar buiten. Ik loop de rest van de dag met zó’n glimlach rond. Ik hou van het voorjaar!

Meer lezen van Kamermeisje Nikki?
Volg @HetKamermeisje op Twitter.
Of like Het Kamermeisje op Facebook.